??????

در مقاله های قبلی در خصوص دو نیاز عمده به نام های “خود ابرازگری” و ” نیاز پذیرش محدودیت و یا ناکامی بهینه” صحبت کردیم.
در این نوشته نیز به یکی دیگر از نیازهای اساسی کودکان تحت عنوان “دلبستگی ایمن” می پردازیم.
البته نمی توان انکار کرد که برای بزرگسالان نیز از اهمیت بسزایی برخوردار است. چرا که در روانشناسی شکست عاطفی هم جایگاه ویژه ای دارد. یعنی اگر افراد در فضای امنی زندگی نکنند و امنیت آنان در انواع ارتباطات متزلزل باشد، زمینه را برای بروز انواع اختلالات روانی و همچنین ایجاد طرحواره های ناسازگار اولیه فراهم می کنند. در این صورت نه تنها چشم اندازی برای زندگی خود ندارند، بلکه نمی توانند به مفهومی به نام “پیشرفت” فکر کنند.

در دلبستگی ایمن مفاهیمی مانند درک، پذیرش، پاسخگویی، دردسترس پذیری، ثبات، همدلی، حمایت، محبت، آغوش، نوازش و امنیت از اهمیت بسزایی برخوردار هستند. درک یعنی فهمیدن بدون قضاوت؛ پذیرش یعنی دوست داشتن بدون قید و شرط؛ پاسگویی و دردسترس پذیری یعنی در هر لحظه بودن. ثبات و امنیت یعنی قابل پیش بینی بودن و احساس تعلق خاطر را به وجود آوردن و حمایت یعنی تکیه گاه بودن.
احساس عدم امنیت در کودکان زمانی تجربه می شود که از افراد صمیمی یا افرادی که از آنها انتظاراتی دارند، حمایت دریافت نکنند و دائما از سوی آنها تهدید به قهر و جدایی دریافت کنند. موضوعی که در نظریه دلبستگی تحت عنوان اضطراب جدایی مطرح می شود.
این کودکان هر لحظه نگران این هستند که ممکن است اتفاق ناگواری پیش آید.
آنها احساس ضعف می کنند. عموما احساس وحشت دارند. مانند بچه ای که در یک فروشگاه بزرگ پدر و مادر خود را گم کرده است!
والدین عزیز لطفا این نیاز را برآورده کنید. پیش بینی پذیر و در دسترس باشید.
و از به کار بردن این گونه جملات اکیدا خودداری کنید:
باهات قهرم – میرم پیش خدا – دیگه دوستت ندارم و …
کودکان تحت تاثیر چنین روابطی به شدت مضطرب شده و مکان امن خود را از دست می دهند.
بسیاری از آن ها به رفتارهای خود آسیب رسان دست می زنند، که ممکن است برای جلب توجه باشد.
به هیچ وجه بین آنها فرق نگذارید. آنها را ترک نکنید؛ مخصوصا به مدت طولانی. تعارضات و جنگ و جدل های تان را در مقابل کودکان انجام ندهید.

هرگونه بی ثباتی، بلاتکلیفی و اضطراب جدایی ممکن است به شکل گیری طرحواره طرد و رهاشدگی منجر شود.
عموما افرادی که در دام رابطه های بی ثبات گرفتار می شوند، درگیر طرحواره رهاشدگی هستند. آنها برای امنیت طلبی بسیار عجولانه و تکانشی تصمیم می گیرند.
در صورت رعایت این موارد کودکی آرام و با اعتماد را پرورش داده و از اینکه زمینه رشد سالم او را فراهم کرده اید، احساس آرامش واقعی را تجربه می کنید.

منبع:

http://maziyarjelveh.com/the-need-for-security/

در مقاله های قبلی در خصوص دو نیاز عمده به نام های “خود ابرازگری” و ” نیاز پذیرش محدودیت و یا ناکامی بهینه” صحبت کردیم.
در این نوشته نیز به یکی دیگر از نیازهای اساسی کودکان تحت عنوان “دلبستگی ایمن” می پردازیم.
البته نمی توان انکار کرد که برای بزرگسالان نیز از اهمیت بسزایی برخوردار است. چرا که در روانشناسی شکست عاطفی هم جایگاه ویژه ای دارد. یعنی اگر افراد در فضای امنی زندگی نکنند و امنیت آنان در انواع ارتباطات متزلزل باشد، زمینه را برای بروز انواع اختلالات روانی و همچنین ایجاد طرحواره های ناسازگار اولیه فراهم می کنند. در این صورت نه تنها چشم اندازی برای زندگی خود ندارند، بلکه نمی توانند به مفهومی به نام “پیشرفت” فکر کنند.

در دلبستگی ایمن مفاهیمی مانند درک، پذیرش، پاسخگویی، دردسترس پذیری، ثبات، همدلی، حمایت، محبت، آغوش، نوازش و امنیت از اهمیت بسزایی برخوردار هستند. درک یعنی فهمیدن بدون قضاوت؛ پذیرش یعنی دوست داشتن بدون قید و شرط؛ پاسگویی و دردسترس پذیری یعنی در هر لحظه بودن. ثبات و امنیت یعنی قابل پیش بینی بودن و احساس تعلق خاطر را به وجود آوردن و حمایت یعنی تکیه گاه بودن.
احساس عدم امنیت در کودکان زمانی تجربه می شود که از افراد صمیمی یا افرادی که از آنها انتظاراتی دارند، حمایت دریافت نکنند و دائما از سوی آنها تهدید به قهر و جدایی دریافت کنند. موضوعی که در نظریه دلبستگی تحت عنوان اضطراب جدایی مطرح می شود.
این کودکان هر لحظه نگران این هستند که ممکن است اتفاق ناگواری پیش آید.
آنها احساس ضعف می کنند. عموما احساس وحشت دارند. مانند بچه ای که در یک فروشگاه بزرگ پدر و مادر خود را گم کرده است!
والدین عزیز لطفا این نیاز را برآورده کنید. پیش بینی پذیر و در دسترس باشید.
و از به کار بردن این گونه جملات اکیدا خودداری کنید:
باهات قهرم – میرم پیش خدا – دیگه دوستت ندارم و …
کودکان تحت تاثیر چنین روابطی به شدت مضطرب شده و مکان امن خود را از دست می دهند.
بسیاری از آن ها به رفتارهای خود آسیب رسان دست می زنند، که ممکن است برای جلب توجه باشد.
به هیچ وجه بین آنها فرق نگذارید. آنها را ترک نکنید؛ مخصوصا به مدت طولانی. تعارضات و جنگ و جدل های تان را در مقابل کودکان انجام ندهید.

هرگونه بی ثباتی، بلاتکلیفی و اضطراب جدایی ممکن است به شکل گیری طرحواره طرد و رهاشدگی منجر شود.
عموما افرادی که در دام رابطه های بی ثبات گرفتار می شوند، درگیر طرحواره رهاشدگی هستند. آنها برای امنیت طلبی بسیار عجولانه و تکانشی تصمیم می گیرند.
در صورت رعایت این موارد کودکی آرام و با اعتماد را پرورش داده و از اینکه زمینه رشد سالم او را فراهم کرده اید، احساس آرامش واقعی را تجربه می کنید.

منبع:

http://maziyarjelveh.com/the-need-for-security/